Idea Festiwalu

Teatr jednoosobowy nie jest odkryciem ostatnich lat. Istniał on tak dawno, jak dawne są dzieje teatru, a nawet chyba wcześniej, jest to forma najstarsza spośród uprawianych na świecie. Można sobie wyobrazić, że taki praaktor – opowiadacz był w pierwotnych dziejach ludzkości żywym interpretatorem legend, mitów, a nawet przekazów historycznych.

W początkach teatru greckiego, kiedy na scenę wprowadzo­ny został pierwszy aktor, na nim spoczywał ciężar przekazywania dramatu. Wcielał się on w różne postacie, występując na tle chóru stawiał pierwsze kroki w indywidualizacji postaci dramatycznych. Jednoosobowy przekaz teatralny odbywał się w każdym niemal okresie rozwoju kultury wobec różnych środowisk społecznych: od książąt do prostych ludzi. Chociaż teatr jednego aktora jest formą teatru znaną za grani­cą, to wydaje się być najbardziej rozpowszechniony w Polsce, gdzie szczególnie w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku stał się zja­wiskiem szczególnie znaczącym. Wzrastające nadal zainteresowa­nie taką formą wypowiedzi artystycznej, jak też nasze własne do­świadczenia wynikające ze współpracy z amatorami i aktorami za­wodowymi zainspirowało nas do powołania i zorganizowania przy Wojewódzkim Ośrodku Kultury Festiwalu Teatrów Niewielkich

W zamyśle pomysłodawców Festiwal ten stwarza wszystkim zain­teresowanym możliwość budowania teatru na własną rękę, teatru bez inscenizatorów, reżyserów, scenografów, administratorów, dra­maturgów. Tak może się dokonywać naturalny powrót do natury teatru, do jego istoty, do aktora i słowa, do wzorów pierwotnych, prawd podstawowych i prostych, do układu człowiek – człowiek.

Festiwal Teatrów Niewielkich kieruje swoje zaproszenie do uczest­nictwa szczególnie osób mieszkających w mniejszych ośrodkach miejsko-wiejskich, w których dostęp do fachowych konsultacji na te­mat tego typu teatru jest wysoce utrudniony. Formuła Festiwalu prze­widuje współobecność twórczą wykonawców: amatorów i aktorów zawodowych, którzy mogliby się dzielić informacjami na temat wła­snego warsztatu teatralnego z osobami, które rozpoczęły lub rozpo­czynają pracę w teatrze jednego aktora (zajęcia warsztatowe).

Zachęcamy do zainteresowania się Festiwalem recytatorów, dla których może być to nowy etap artystyczno-edukacyjny w uprawia­niu dalszego teatru. Teatr, o którym mówimy, nie wymaga wielu za­biegów organizacyjno – techniczno – ekonomicznych. Zostaje przede wszystkim praca nad właściwym wyrazem własnej artystycznej pro­pozycji.

W teatrze jednego aktora powstaje „wypowiedź” związa­na z miejscem występu, nie ze sceną, ale z osobą wykonawcy i ze sprawą, którą on przynosi. Nie jest ważne, gdzie występ ma miejsce, istotne jest, kto się wypowiada i co ma do powiedzenia. Powstaje teatr ubogi w formie, skromny zewnętrznie.

Komisarz Festiwalu – Henryk Kowalczyk

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s